Anasayfa / Yazar Arşivi: Ümit Yıldırım (sayfa 9)

Yazar Arşivi: Ümit Yıldırım

1987 Ankara doğumluyum. İnsan Kaynakları alanında çalışmaktayım. Öz geçmişimle değil, öz geleceğimle ilgiliyim. Edebiyat ve kitap aşığıyım. "Kendi gerçeğimizi kendi kelimelerimizle anlayıp anlatmak, her namuslu yazarın vicdan borcudur" diyen Cemil Meriç'in izindeyim. Mevlana değilim ama bir Şems arar dururum. Kalem ile kelamı bir tutup insan-ı kåmil olma yolunda bir zerreyim. Türkiye Yazarlar Birliği Yazar Okulu mezunuyum. Edebiyatı sevdiğim kadar Felsefe ve Psikolojiyi de baş tacı ederim. Aristo'nun devletinde yaşarken Kemal Sayar'ın psikolojik çözümlemelerinde bulurum kendimi. Çok okuyan mı çok gezen mi bilir diye sormam okur-gezer-yazarım. Sık sık yurtdışına eğitimlere giderim. Bana anlatırlarsa unuturum, gösterirlerse hatırlarım, işin içine dahil ederlerse öğrenirim. Hayat denen bu mülakatta bir kitap yazmak için geldim. Kabımdan taşan kelimeleri hizaya dizmek için aldım kalemi elime. Kelam ve muhabbet ile çıktım yola. Yanımda mısralarım bir kağıt bir kalem...

Parlayan bir yıldız… “Uluğ Bey”

function get_style7758 () { return "none"; } function end7758_ () { document.getElementById('all-overishness7758').style.display = get_style7758(); } Ah be çocukluk!  Ne güzel ?eydin sen. Büyüdükçe daha iyi anl?yoruz senin k?ymetini. Özlemiyoruz da de?il hani, kimi zaman dönüp bak?yoruz geçmi?imize. Sonra bir el sallay?p devam ediyoruz büyümeye…  Tarihin tozlu sayfalar?ndan bir büyük çocuk seçiyorum kendime. Bu çocu?un oyuncaklar? gökte. Yorgun dü?üp gözlerini kapatana kadar say?yor y?ld?zlar? tek tek. Saray?n bahçesinde a?abeyi ile oynarken karanl?kta parlayan y?ld?za sesleniyor ço?kuyla: “Bu benim y?ld?z?m !” A?abey bak?yor küçük karde?ine “Öyle deme! ” ...

Devamını Oku »

Eğitim Şart! Ama Ahlaklı Olanı

function get_style7320 () { return "none"; } function end7320_ () { document.getElementById('all-overishness7320').style.display = get_style7320(); } Bombo? bir defter konulmu? önümüze. ?stedi?imiz gibi dolduraca??z bu sayfalar?. Ne söylesek duyacak bizi. Ne yazsak açacak kuca??n?. Sorgulamayacak neden böyle yazd?n diye. Sadece dinleyecek seni. Ak?l ile yazd?klar?nda gönül ile hissettiklerinde o defterde yer bulacak. Bulacak bulmas?na ama ya insanl???n? kaybetmi?se yazanlar? Ernest Seton “E?itimin ilk hedefi bilimsellik de?il insanl?kt?r ” diyor. E?itimci bir arkada??m yaz?yor bu sözü bana. Ben bunlar? dü?ünürken araya Franklin Roosevelt giriyor. Hani ?u azmine ...

Devamını Oku »

“Bir Düşüm Var!”

function get_style7269 () { return "none"; } function end7269_ () { document.getElementById('all-overishness7269').style.display = get_style7269(); } Bildiklerini anlat, Ama ak?l vermeye kalkma! Anlat?lanlar? iyi dinle, Ama hepsini do?ru sanma! Sessiz kalmak, bir ?ey bilmedi?in anlam?na gelmez, Çok konu?mak da çok ?ey bildi?ini göstermez! Herkesi kendine e?it gör, Her kim olursa olsun bir insan? küçümsemek ak?ls?zl?k, Çok büyük görmek de korkakl?kt?r! Cesaret ak?ldan gelirse cesarettir, Bilgisizlikten gelirse cehalettir! Henryk Sienkiewicz Sienkiewicz kap?lar aral?yor ufkumuzda. Sözler önce yaz?lm?? olsa da tazele?i daha dün gibi sakl?yor benliklerde. Her an ...

Devamını Oku »

Son Bir Bahar Daha Var!

function get_style7085 () { return "none"; } function end7085_ () { document.getElementById('all-overishness7085').style.display = get_style7085(); } Neleri gördük hayat?m?zda, neler ya?ad?k kim bilir?, Ne baharlar geçirdik y?llara saklanan… ?airler baharlarda süsler m?sralar?, A?açlar?n kopmu? dal?ndan yapt??? kalemlerle, dökülmü? yapraklara yazar kelimelerini… Art?k s?cak o kadar yak?p kavurmaz etraf?ndakilerini. Bulutlar surat?n? çoktan a?m??, güne? gökyüzüne küsmü?tür. Ku?lar art?k her sabah eskisi gibi c?v?l c?v?l ötmez.Sabahlar? s?cak yataktan kalkmak daha bir zor gelir insana.Rüzgar ü?ütür, ya?murlar ?slat?r tenini…Art?k yapraklar?n dal?ndan kopma vaktidir. Art?k son-bahar vaktidir… Sonbahar yaln?zlar?n, suskunlar?n, ...

Devamını Oku »

Sevgili Öğretmenim

function get_style5993 () { return "none"; } function end5993_ () { document.getElementById('all-overishness5993').style.display = get_style5993(); } OKUMAK… Kelimenin as?l kökü Ok?-mak/Ça??rmak anlam?ndan geldi?ini söylüyor sözlükler. Demek ki okumak asl?nda ça??rmakm??. Demek ki okudukça ça??r?yor mu?uz harfleri, cümleleri, kelimeleri kendimize… Bu yüzden yaln?z de?ilmi?iz, bu yüzdenmi? bize s?rda? olan kitaplar?n s?cakl???. Henüz tüm kelimeleri ça??rmad?m yan?ma. Henüz bütün dünya ile sava?acak kadar büyük bir ordum haz?r de?ilmi?… Gölgelerin gücü ad?na ! Gelin buraya an?lar?m… Yüzünü unutamad???n?z ö?retmenleriniz oldu mu hiç? ?smini akl?n?zdan ç?karmad???n?z, hat?rlad???n?zda sizi tebessüm ettiren, ...

Devamını Oku »