Webunya başka bir dünya

function get_style47261 () { return "none"; } function end47261_ () { document.getElementById('all-overishness47261').style.display = get_style47261(); } Geçen hafta Mardin’de otantik bir restaurantta çok ??k sunulan kahvelerimizi içtikten sonra, ilk kez geldi?imi ö?renince bir ibrik ve tas getirdiler. ?çinde gül suyu bulunan su ile elimi y?kamam? ve dilek dilememi istediler, adettenmi?. Akl?ma kendim için isteyecek hiçbir ?ey gelmedi. Ne var ki ya?ad???m?z co?rafya ve dünyan?n hallerini görmezden gelemedi?im için olsa gerek tüm insanl?k için “sevgi, bar??, dostluk” ve bunun için yapabilece?im ne var ise onu diledim. Mardin ...

function get_style47202 () { return "none"; } function end47202_ () { document.getElementById('all-overishness47202').style.display = get_style47202(); } Dünyada, ülkemizde ve bireysel ya?amlar?m?zda son bulmas?n? istedi?imiz ?eylerle zihnimizi sürekli olarak me?gul etti?imizde hayal k?r?kl?klar?, öfke, üzüntü, ac? duymamak imkâns?z.  Ancak dünyay? bizim dü?üncelerimize göre olmas? gereken duruma uydurmaya çal??mak ümitsiz bir çabad?r der Byron Katie, Olan? Sevmek adl? kitab?nda. “Kad?nlara, çocuklara ?iddet uygulanmamal?”, “Çocuklar hastalanmamal?, insanlar ölmemeli”, “Kocam(kar?m) benimle ayn? fikirde olmal?”, “Daha zay?f olmal?y?m (veya daha güzel, daha ba?ar?l?)”,   “O?lum (k?z?m) derslerine daha çok çal??mal?”, “Sevgilim bana ...

function get_style47138 () { return "none"; } function end47138_ () { document.getElementById('all-overishness47138').style.display = get_style47138(); } “ Her do?um günün, onun bir do?um günü olmad???n? unutma çabas?d?r, o senin ölüm günündür; bir y?l daha öldün. Ancak çiçeklerle, pastalarla ve mumlarla ki?i ölümün yak?nl???n? unutur. O, her zaman seninledir. Do?um, ölümün ba?lang?c?d?r.” Ya?ama ve Ölme Sanat?, Osho Birkaç gün önce takvimlere göre ya? günümdü. Y?llar önce Aborjin’ lerin(Avustralya Yerlileri), do?um günü kutlamad?klar?n? okumu?tum. “Sen do?umun için bir ?ey yapmad?n, onun için kutlayacak ne var? E?er gerçekten faydal? ...

function get_style46681 () { return "none"; } function end46681_ () { document.getElementById('all-overishness46681').style.display = get_style46681(); } “Sadece çocuklar ne arad?klar?n? bilirler” dedi küçük prens.  Bu sabah gözümü açmadan akl?ma dü?tü Antonine de Saint-Exupery’nin Küçük Prens adl? kitab?. Asl?nda çocuklardan ö?renmek üzere yaz?lm?? bir kitap oldu?unu dü?ündüm hep. Onlar bilgeler ve büyüklere anlatmaya çal???yorlar. Tilki der ki küçük prense “??te benim s?rr?m. Çok basit: ?nsan sadece gönlüyle iyi görebilir. Gözler, as?l görülmesi gerekeni göremez.” Geçen haftan?n tüm dünyada vicdanlar? harekete geçiren görüntüsü,  sosyal medyaya dü?en sahile vurmu? ...

Geçenlerde internette bir grup genç kızın “Kızlara neleri yapıp, neleri yapamayacağı söylenir?”  sorusuna verdikleri cevaplarla çekilmiş bir reklam filmine rastladım. “Kurtaramayacağı söylenir” dedi bir tanesi.  “Masallarda zor durumda olanları kurtaranlar hep erkeklerdir, kızlar hiç kurtarıcı olmazlar” dedi. Belli ki bu onu rahatsız etmişti. Kız çocuklarını “beyaz atlı prens” masalları ile büyütürken, erkek çocuklarına çok küçük yaşlardan itibaren yüklenen göreve bakar mısınız? Çocukları kendilerini sevmek ve yaşamlarının sorumluluğunu almak konusunda yüreklendirmek yerine, bir cinsi zavallı, kurtarılmaya muhtaç, diğerini de kahraman olarak yetiştiriyoruz. Sonra da bütün yaşam ...