Gitmek mi Zor Kalmak mi?

Bazen ne gider insan ne de kal?r. Bazen öyle bir dü?er ki bir kuyunun dibine, ne bir ???k görür kuyunun ç?k???n? gösteren, ne bir merdiven t?rmanabilece?i… Bazen öyle yaln?z kal?r ki insan, her ?eyden, herkesten öyle uzaktad?r ki art?k, ne ba?lad??? noktaya dönebilir, ne yolun sonunu görebilir. Bazen öyle yanl?? anla??l?r ki, hiçbir kelime yetmez do?rusunu anlatmaya i?in. Bazen öyle yorulur ki insan, anlatmaya da çabalamaz zaten kendini.

Hayat öyle garip olur ki bazen, daha ne istedi?ini anlayamadan istedi?ini elde etmeye çal??maya zorlar insan?. Uzaklara savurur, h?rpalar. Ürkütür, k?zd?r?r, üzer. Savurdukça savurur. Bir kere ayr?ld? m? insan sabahlar? s?cac?k ekmek kokan vatandan, geri dönmesi zordur art?k. Bir kere ayr?l?nca kökün do?du?un, yeti?ti?in topraklardan, ba?ka topra?a da al??amaz, dökersin yapraklar?n?.

Hayat öyle garip olur ki bazen, en masum sen iken, en çok suçlanan olursun birden. En yorgun sen iken, en çok yük yine senin omuzuna biner. En uza?a giden sen iken, en geride kalan yine sen olursun. Çünkü sen gidince bitmez dertler, sen gittikçe uzakla?maz. Sen ne kadar h?zl? kaçarsan, o kadar h?zl? ko?arlar pe?inden.

Sonra dü?ersin. H?zla ko?arken, öyle bir çak?l?rs?n ki yere, ellerin, dizlerin, dirseklerin, en çok da görülmeyen yerlerin kan revan içinde kal?r.

Sonra da beklersin i?te. Kendi kendine saramad???n yaralar?n?, birileri gelsin de sars?n diye beklersin.

Bazen ne gider insan, ne da kal?r…

Gitmekten de kalmaktan da korkma sen. Birileri gelip yaralar?n? sarana kadar temizle onlar?. Temizle ki yeniden ko?abilesin. Korkma dü?mekten. I???? görememekten korkma. Karanl?kta göremiyorsun ama yaln?z de?ilsin orada. Yüzlercesi, binlercesi var senin gibi. Ve tutacak o kanayan eli biri. Bir gün, bir yerde, bir daha kanatmamak üzere saracak yaralar?n?.

Ne gideceksin, ne kalacaks?n ama kanamayacaks?n, korkmayacaks?n. Bir gün bir ?ekilde, bir yere ait olacaks?n.

Tu?çe Y?ld?r?m